sala
Solaris
sala
Nostromo

Konformista

Il conformista

Wydarzenie w cyklu:
Kraj, rok:
Włochy, 1970
Gatunek:
dramat/thriller
Reżyseria:
Bernardo Bertolucci
Producent:
Marianne Productions, Mars Film
Obsada:
Jean-Louis Trintignant, Stefania Sandrelli, Gastone Moschin
Czas trwania:
115 min.
Wydarzenie archiwalne
Opis

Klasyka kina europejskiego i przełomowy film w karierze Bernardo Bertolucciego. Opowieść o tym, jak wyrzuty sumienia i brak poczucia własnej wartości mogą zamienić zwykłego mieszczucha w potwora.

Włochy lat 30. XX wieku. Cały kraj ogarniają idee faszyzmu. Marcello Clerici (Jean-Louis Trintignant), były student filozofii, żyje z piętnem zabójstwa, które przypadkowo popełnił mając 13 lat. Szukając rozgrzeszenia i akceptacji dostosowuje się do powszechnie obowiązujących norm społecznych. Pierwszym krokiem jest ślub z młodziutką i naiwną spadkobierczynią mieszczańskiej fortuny, Giulią (Stefania Sandrelli). Marcello chce stworzyć normalną rodzinę, której nie umieli mu dać jego rodzice: matka-nimfomanka i chory psychicznie ojciec. Satysfakcji i dowartościowania Marcello szuka również w pracy, zostając agentem tajnych służb. Otrzymuje od swoich przełożonych polecenie dotarcia do szanowanego profesora Luci Quadriego (Enzo Tarascio), który był jego wykładowcą podczas uniwersyteckich studiów. Quadri jest znanym działaczem antyfaszystowskim i mieszka teraz na emigracji w Paryżu. Misję "wystawienia" profesora zabójcom Marcello postanawia spełnić podczas swojej podróży poślubnej. Rzeczywistość komplikuje jednak jego plany. Żona profesora, Anna (Dominique Sanda), fascynuje go od momentu poznania. Z czasem piękna kobieta staje się miłością jego życia i zarazem jego przekleństwem.

"Konformista" to klasyka kina europejskiego. Ekranizacja powieści Alberto Moravii jest jednym z pierwszych głośnych filmów BERNARDA BERTOLUCCIEGO, twórcy takich obrazów, jak "Ostatnie tango w Paryżu", "Mały Budda", "Ostatni cesarz", "Ukryte pragnienia" czy "Marzyciele". Bertolucci, syn znanego włoskiego poety, Attilia Bertolucciego, do kina chodził już jako kilkulatek, a swoje dwa pierwsze filmy krótkometrażowe nakręcił w wieku piętnastu lat. Na studiach chciał zostać poetą, ale poznany wówczas Paolo Pasolini "nawrócił" go na kino. Od początku odcinał się od tradycji włoskiej kinematografii, w swoich filmach oddając hołd francuskiej Nowej Fali. Jednak dopiero kiedy wyrwał się spod wpływów estetyki francuskiej, jego indywidualny styl zaczął się na dobre krystalizować. Za ten przełom uznaje się właśnie "Konformistę", który otrzymał m.in. nominację do Złotego Globu i Oscara za scenariusz oraz dwie nagrody w Berlinie.

Tematyka "Konformisty", przypominająca Włochom niechlubne momenty ich historii, nie spodobała się w ojczyźnie Bertolucciego, mimo że film ostatecznie zdobył nagrodę Davida di Donatello za najlepszy film roku. Podobnie chłodno przyjmowano kolejne obrazy Bertolucciego, który - choć zdobywał coraz większe uznanie na świecie - w rodzinnych Włoszech wciąż pozostawał "czarną owcą". Jego filmy były tam często lekceważone, a on sam borykał się z opinią demoralizatora i skandalisty. Wreszcie postanowił opuścić ojczyznę. "Wyjechałem z kraju na początku lat 80., które nazywam strasznymi latami 80., z powodu panującej tam wtedy korupcji i związanego z nią wszechobecnego cynizmu. Mogę kręcić tylko w miejscu, które kocham i które jest dla mnie natchnieniem. Z pewnością nie były takim miejscem w owym czasie Włochy i dlatego je opuściłem. Pojechałem tak daleko, jak się tylko dało - do Chin, Nepalu, Malezji, na Saharę" - mówił wiele lat później podczas wizyty w Warszawie, gdzie przyjechał promować swój obraz "Ukryte pragnienia", jak sam mówi - ulubiony film jego ojca.

www.alekinoplus.pl

 

Zwiastun
Fotosy