Przegląd Studia Ghibli

W tym roku do polskich kin wszedł kolejny film jednego z najpopularniejszych i najważniejszych  studiów animacji na świecie – japońskiego Ghibli. Mistrzowie anime z Kraju Kwitnącej Wiśni już od 30 lat wznoszą się na wyżyny kunsztu i przekraczają granice wyobraźni. Współzałożycielem Ghibli i czołowym jego twórcą jest Hayao Miyazaki, zdobywca honorowego Oscara w roku 2015 i Oscara za film Spirited Away: W krainie bogów w 2003, nagrodzonego również Złotym Niedźwiedziem w Berlinie

 

W latach 90. w Japonii każda kolejna premiera biła rekordy kasowe i zdobywała najważniejsze azjatyckie nagrody filmowe. Dzięki Johnowi Lassaterowi, założycielowi studia Pixar, dekadę później filmy z Ghibli zostały zaprezentowane amerykańskim i europejskim widzom, z miejsca zdobywając status dzieł kultowych – w szczególności Księżniczka Mononoke oraz Mój sąsiad Totoro.

 

Kino Ghibli od zawsze posługiwało się gatunkiem science-fiction i fantasy, równie wiele czerpiąc z japońskich, co zachodnich wzorców. Miyazaki przetarł szlaki post-apokaliptycznym widowiskiem Nausicaä z Doliny Wiatru (1984), po sukcesie którego zdecydował się założyć legendarne studio wraz z reżyserem Isao Takahata i producentem Toshio Suzuki. Ich pierwsze trzy tytuły potwierdziły słuszność decyzji: Laputa – podniebny zamek (1986) kontynuował widowiskową tradycję Nausiki połączoną ze steampunkową stylistyką i motywami z Podróży Guliwera, kolejny film Miyazakiego to skierowany dla znacznie młodszego odbiorcy Mój sąsiad Totoro (1988), który po latach miał szansę podbić serca dzieci całego świata. Zaś zrealizowany w tym samym roku film Takahaty, Grobowiec świetlików, mimo że opowiada historię z punktu widzenia dzieci jest brutalną i wzruszającą opowieścią rozgrywającą się w trakcie drugowojennych bombardowań Japonii.

Kolejne lata przyniosły następne animacje uznawane za arcydzieła kina (Księżniczka Mononoke, 1997), zaangażowane kino dla dzieci (m.in. Szopy w natarciu, 1994), a od początku wieku również międzynarodowe hity kasowe (Ruchomy zamek Hauru, 2004). Dzięki wypracowanej reputacji Studio Ghibli miało możliwość stworzenia jedynej autoryzowanej ekranizacji twórczości Ursuli LeGuin (Opowieści z Ziemiomorza, 2006) oraz podjęcia się innych ambitnych projektów. W tym nawiązującej do początków japońskiej sztuki, opartej na ośmiowiecznej baśni Księżniczki Kaguya (2013), biografii genialnego konstruktora myśliwców „Zero” Zrywa się wiatr (2013) czy niemego Czerwonego żółwia (2016), który jako pierwszy z filmów studia był zrealizowany przez obcokrajowca, Holendra Michaëla Dudok de Wit.

 

Na otwarcie przeglądu, w czwartek 24 sierpnia, zaprezentujemy osławioną Księżniczkę Mononoke (prezentowaną z taśmy 35mm), której seans poprzedzi set nieznanych polskiej widzowi wideoklipów studia Ghibli. W piątek pokażemy najnowszy z filmów – Czerwonego żółwia, zaś w sobotę do Grobowca świetlików wstęp wygłosi doktorant kulturoznawstwa na UŚ Bartosz Staniecko. Niedzielne pokazy będą szczególnie poświęcone młodszym widzom, którzy zobaczyć będą mogli Mojego sąsiada Totoro (od 8 roku życia) i Zrywa się wiatr (od 14).

1/20
Brak nadchodzących wydarzeń dla tego cyklu