Kasia Rosłaniec, autorka przebojów „Galerianki” i „Bejbi blues” (łącznie ponad 1 000 000 widzów, prestiżowy Kryształowy Niedźwiedź Berlinale 2013), powraca na ekrany z odważnym i bezkompromisowym portretem młodej kobiety zagubionej we współczesnym świecie. W roli głównej Magdalena Berus, uhonorowana za występ w „Bejbi blues” nagrodą za najlepszy debiut aktorski 38. Gdynia Film Festival. Partnerują jej Łukasz Simlat, Danuta Stenka, Tomasz Tyndyk, Jacek Poniedziałek, Marta Nieradkiewicz, holenderski aktor Tygo Gernandt oraz wokalista John Porter.

Karolina (Magdalena Berus) – jak wiele współczesnych 20-, 30-latek – żyje szybko, intensywnie, pragnie doświadczyć wszystkiego ze zdwojoną siłą. W odróżnieniu od większości rówieśników, nie pracuje w korporacji – jest artystką, jakiś czas temu wydała pierwszą powieść, współczesną wersję „Lolity”, która stała się międzynarodowym sukcesem. Dziewczyna wiedzie nihilistyczny tryb życia, spędzając czas na podróżach po świecie, romansach i ostrych imprezach. Ale jej życie wypełnia pustka, której nie są w stanie pokonać ani narkotyki, ani seks. Świat Karoliny, żyjącej w cieniu nie radzącej sobie z przemijaniem matki (Danuta Stenka) i atrakcyjniejszej siostry Matyldy (Hanna Koczewska), stopniowo się rozpada…

Na festiwalu Netia OffCamera Magdalena Berus za rolę w „Szatan kazał tańczyć” otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki.

„Szatan kazał tańczyć” jest niczym filmowy Instagram w czasach selfie. To kalejdoskop chwil z życia Karoliny – młodej pisarki, która nie stroni od imprez, narkotyków i przygodnych znajomości. Bohaterka dopiero odkrywa swoją seksualność w złożonych relacjach z mężczyznami. Wydaje się, że droga, którą obrała prowadzi do samozniszczenia.

Kasia Rosłaniec zrezygnowała z przyczynowo-skutkowej narracji, by pełniej odnieść się do życiowych doświadczeń współczesnych młodych ludzi, którzy dorastają w modnych, europejskich metropoliach. To osoby, które nie tworzą długoterminowych relacji, nie planują przyszłości i nie odkładają przyjemności na później. Żyją tu i teraz. Nie myślą o karierze, wykształceniu, dorobku. Chcą przede wszystkim doświadczać, czuć. Młodzi ludzie chcą żyć jak ich idole. Podpatrują styl bycia celebrytów na Instagramie. Kopiując ich, spełniają swe marzenia na temat hedonistycznego życia, które stało się ideałem generacji.

Najważniejszym założeniem filmu Kasi Rosłaniec jest wolność absolutna. Historię, którą przedstawia można opowiedzieć na wiele sposobów – to kolejny ważny element projektu: jakkolwiek nie ułożyć by scen, zawsze powstanie ta sama opowieść. Reżyserka tak zrealizowała film, że chronologia wydarzeń – nawet jeśli by ją zmienić – nie wpływa na fabułę, wydźwięk poszczególnych wątków czy finał. Nie ma tradycyjnie rozumianych filmowych rozdziałów, nie ma scenografii i kostiumów, które łączyłyby ze sobą sceny, nie ma wydarzeń, które dominowałyby w filmie i wyznaczały przebieg historii, określały ton wprowadzenia lub zakończenia.

Fragment wywiadu z reżyserką:

Film był pokazywany za granicą, m.in. w Teksasie na festiwalu SXSW. Jaki jest odbiór opowieści o Karolinie? Czy widzowie traktują tę historię w sposób uniwersalny, czy jednak wiążą ją mocno z Polską?

To dla nich uniwersalna opowieść, nie przypisują jej do Warszawy. Cieszy mnie takie podejście. Sporo dziewczyn podeszło do mnie po premierowym pokazie w Teksasie i przyznało, że żyją jak Karolina. Mówiły, że myślały, iż tylko one są chaotyczne, skoncentrowane na sobie, nieokreślone. Dokładnie mówiły, że żyją w chaosie i obawiały się, że tylko one tak mają. Z filmu wyłonił im się obraz dziewczyny, która jest podobna do nich i również żyje w pędzie i pośpiechu.

Choć akcja rozgrywa się w stolicy, to Warszawy nie ma w tym filmie. Miasto stało się uniwersalnym miejskim tłem dla fabuły. To mogła być każda inna europejska – i nie tylko europejska – metropolia. „Szatan kazał tańczyć” jest historią współczesnej dziewczyny i portretem czasów, w których ona żyje. Opowiadam o ogólnie panującym egoizmie, narcyzmie i samotności. I na to też zwracali uwagę amerykańscy widzowie. Okazuje się, że to są cechy wspólne dla współczesnych społeczeństw na całym świecie.

Zwiastun

Fotosy

Nasze wydarzenia

11.11

18:30

MET OPERA: Dwadzieścia lat Met w kinach – uroczysty jubileusz [sezon 2026-27 retransmisja]

TRANSMISJE Z MET OPERA [sezon 2026-27]

Powiedz mi, co czujesz

Primetime

Renoir

Róża

Powiedz mi, co czujesz

Lalka

Róża

Renoir

Digger

Lalka (The Doll – ENG Subtitles)

Renoir

Róża

Powiedz mi, co czujesz

Digger

Digger

Primetime

Crash

Filmowe Psycho-Tropy

Rodzina w kinie: Pucio kocha zwierzaki

RODZINA W KINIE

Róża

Digger

Primetime

Digger

Rodzina w kinie: Vincent. Legenda oceanu

RODZINA W KINIE

Przedpremiera: Naza

PRZEDPREMIERY

Crash

Filmowe Psycho-Tropy

Primetime

Fellini. Osiem i pół + prelekcja

FEDERICO FELLINI: ciao a tutti!

Rozważna i romantyczna

Primetime

Róża

Crash

Filmowe Psycho-Tropy

Mistyczka

Lalka

Digger

Primetime

Mistyczka

Digger

PRZEDPREMIERA: W tym kraju nie ma dobrych mężczyzn + prelekcja

PRZEDPREMIERY

Rozważna i romantyczna

Rozważna i romantyczna

Digger

Primetime

BF On Tour: La Perra | Przedpremiera z dyskusją

PRZEDPREMIERY

Róża

Rodzina w kinie: Vincent. Legenda oceanu

RODZINA W KINIE

Naza

Naza

Filmowe popołudnie dla dzieci: Zabawy Bolka i Lolka

FILMOWE POPOŁUDNIE DLA DZIECI

Naza

Konwicki. Jak daleko stąd, jak blisko

KONWICKI: PISARZ – SCENARZYSTA – REŻYSER

Rodzina w kinie: Baranek Shaun i kudłata bestia

RODZINA W KINIE

Pasażer Andrzej Munk + prelekcja

Wydarzenia specjalne

DZIEŃ KINA POLSKIEGO: Przepraszam, czy tu biją

ZŁOTE GODY

Konwicki. Dolina Issy

KONWICKI: PISARZ – SCENARZYSTA – REŻYSER

Konwicki. Lawa

KONWICKI: PISARZ – SCENARZYSTA – REŻYSER

Wajda. Wszystko na sprzedaż

Wajda: re-wizje

Digger

Mistyczka

Digger

Primetime

Lalka

Crash + prelekcja