Łobuz
Drama
Chronologia wody
Rodzina w kinie: Pucio
Rodzina w kinie: Szepty lasu
Przegląd Polskich Filmów Polarnych
Chronologia wody
Tajny agent
Łobuz
Chronologia wody
Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie | 10 lat!
Bez wyjścia
Łobuz
Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie | 10 lat!
Chronologia wody
Łobuz
Bez wyjścia
Rambo: Pierwsza krew (1982)
Kokuhō
Chronologia wody
Drama
Chronologia wody
Łobuz
Tylko kochankowie przeżyją (2013)
Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie | 10 lat!
Tajny agent
Chronologia wody
Dyrygent
Łobuz
Wartość sentymentalna
Ashes and Diamonds + an introduction in english
Chronologia wody
Rodzina w kinie: Pucio
Rodzina w kinie: Pucio
Ostatnia sesja w Paryżu
Chronologia wody
Drama
Rambo: Pierwsza krew (1982)
Chronologia wody
Rodzina w kinie: Szepty lasu
Rambo: Pierwsza krew (1982)
Drama
Rambo: Pierwsza krew (1982)
Drama
Ostatnia sesja w Paryżu
Chronologia wody
Drama
Chronologia wody
Ostatnia sesja w Paryżu
Wartość sentymentalna
Ostatnia sesja w Paryżu
Chronologia wody
Jarmusch. Truposz
Chronologia wody
On Drive
Rambo: Pierwsza krew (1982)
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej | Teleskop
MOCarium: Relacje zaczynają się w spotkaniu + seans filmu „Diamenty”
Sny o pociągach | Teleskop
Wajda. Brzezina
Rambo: Pierwsza krew (1982)
Delicatessen (1991)
TEATR W KINIE: The Fifth Step [sezon 2026]
Kokuhō
Dyrygent
Zniknięcie (1988)
Drama
Ostatnia sesja w Paryżu
Filmowe popołudnie dla dzieci: Dziki Zachód
Rodzina w kinie: Stalowy gigant + prelekcja
Drama
Bez wyjścia
Tajny agent
Ostatnia sesja w Paryżu
Twin Peaks: Ogniu krocz ze mną
Drama
Kino Dobrych Emocji: Psoty + warsztaty
Ostatnia sesja w Paryżu
Tajny agent
Narwana miłość
Drama
PORA DLA SENIORA: Ostatnia sesja w Paryżu
Bez wyjścia
Tajny agent
Drama
Kino Dobrych Emocji: Orzełek Iggy + warsztaty
Kokuhō
Rok z Marilyn Monroe: Asfaltowa dżungla
Drama
On Drive
Najlepsze z najgorszych: Serce gór
Drama
Drama
Wartość sentymentalna
Amelia. 25-lecie premiery!
Il Volo. Najnowszy koncert z Doliny Świątyń
PRZEDPREMIERA: Wolność po włosku
Drama
Filmowe popołudnie dla dzieci: Leśne przygody
Wartość sentymentalna
Mulholland Drive (2001)
Najbogatsza kobieta świata
Wartość sentymentalna
Pianista
On Drive
Ostatnia sesja w Paryżu
Drama
KF Ambasada: Trzy kolory: Niebieski
Powiększenie
Ostatnia sesja w Paryżu
Drama
Suspiria (Odłgosy) | Pokaz z prelekcją w Noc Walpurgi
Żywot Briana
On Drive
Wajda. Niewinni czarodzieje
Kino Dobrych Emocji: Belle (dubbing) + warsztaty
Maryja. Matka Papieża
KF Ambasada: Pluton
Kino Dobrych Emocji: Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej + warsztaty
Diamenty
MODOWY KLUB FILMOWY: Zakazane piosenki
Rok z Marilyn Monroe: Niagara
KF Ambasada: Trzy kolory: Biały
Najlepsze z najgorszych: Zemsta embriona
Mikey i Nicky | SpoilerMaster Tour
Wajda. Człowiek z Marmuru
KF Ambasada: Trzy kolory: Czerwony
KF Ambasada: Hannah i jej siostry
Aktualny repertuar znajdziesz na Bilety24!
Staramy się przywrócić nasz repertuar tak szybko jak to tylko możliwe.
Aktualne seanse możesz znaleźć tutaj
Paterson
Paterson
Legendarny buntownik amerykańskiego kina Jim Jarmusch, na przekór dyktatowi konsumpcji i efekciarstwa, nakręcił film fabularny „PATERSON”, będący pochwałą zwyczajności. Ten niezależny twórca stworzył pełną humoru opowieść o tym, że życie jest poezją i każdy może odnaleźć szczęście na swój sposób.
…Paterson jest kierowcą miejskiego autobusu. Niczego mu nie brakuje. Kocha swoją pełną szalonych pomysłów żonę, która każdego dnia tworzy nowy plan na przyszłość. Mężczyzna ma czas na swoją pasję (pisanie wierszy), spacery z psem i spotkania z grupą zaprzyjaźnionych ekscentryków. Jest wśród nich przeżywający zawód miłosny kompan od kufla, wyzwolona singielka przesiadująca wieczorami w barze, czy wiecznie narzekający kolega z pracy, który zazdrości Patersonowi pogody ducha. Jednak na skutek zabawnego zbiegu okoliczności stoicki spokój tytułowego bohatera zostaje poddany próbie...
Kiedy do sieci trafiły pierwsze informacje o nowym filmie Jarmuscha, niektórzy miłośnicy poezji zastanawiali się, czy ma on coś wspólnego z pięcioczęściowym poematem „Paterson” Williama Carlosa Williamsa. Z pewnością nie jest to adaptacja tego utworu, ale obraz wiele łączy z dokonaniami amerykańskiego poety. - Nie musisz niczego wiedzieć o Williamie Carlosie Williamsie, aby zobaczyć ten film. Ale jeśli znasz Williama Carlosa Williamsa, może wtedy film będzie dla ciebie głębszy. Może też ktoś, kto nigdy nie słyszał o Williamie Carlosie Williamsie, zobaczy nasz film i postanowi dowiedzieć się o nim czegoś więcej, co oznaczałoby, że zrobiliśmy coś dobrego – mówi sam Jarmusch. Poemat „Paterson” stanowi swoistą kronikę tytułowego miasta, w pobliżu którego mieszkał William Carlos Williams i gdzie dorastał Allen Ginsberg. Akcja filmu Jarmuscha również została ulokowana w Paterson. Reżyser wyjaśnia, że przed laty zaczął interesować się historią tego bardzo dziwnego miasta niedaleko Nowego Jorku, które było niejako zapomniane. - W Nowym Jorku nikogo ono nie obchodzi. Nikt nie mówi o Paterson – zauważa Jarmusch.
Czy „PATERSON” ma coś wspólnego z poematem Williama Carlosa Williamsa o tym samym tytule? Bohaterem filmu jest tytułowy skromny kierowca autobusu, który żyje nieśpiesznym rytmem wyznaczanym przez poranny pocałunek z żoną Laurą, pracę i wieczorne spotkania przy piwie z grupą typowo jarmuschowskich ekscentryków. W tych codziennych rutynach towarzyszy mu notes, w którym zapisuje swoje obserwacje i refleksje pod postacią wierszy.
REŻYSER O FILMIE:
„Paterson” to spokojna historia. Jej główni bohaterowie nie mają żadnym dramatycznych konfliktów. Struktura filmu jest prosta – śledzimy życie bohaterów przez siedem dni. „Paterson” jest w zamierzeniu celebracją poezji, kryjącej się w drobiazgach, zmianach, codziennych relacjach z innymi. To odtrutka na mroczne, trudne kino pełne problemów bądź akcji. To film, który powinien przepłynąć obok widza, jak obrazy obserwowane przez szybę miejskiego autobusu, jak mechaniczna gondola poruszająca się przez małe, zapomniane miasto. - Wielu krytyków uważa, że to twój najbardziej osobisty film. Co o tym myślisz? -Sam nie wiem. Przy poprzednim filmie – „Tylko kochankowie przeżyją” – wszyscy mówili: to jego najbardziej osobisty film. Pamiętam też opinie przy okazji premiery „Broken Flowers”: w końcu zrobił swój najbardziej osobisty film. Trudno mi się więc odnosić do takich opinii i porównywać moje filmy, mogę tylko podążać za swoim instynktem.