sala
Solaris
sala
Nostromo

Więcej niż Bergman: Milczenie

Tystnaden

Kraj, rok:
Szwecja, 1963
Gatunek:
Dramat, Psychologiczny
Reżyseria:
Ingmar Bergman
Scenariusz:
Ingmar Bergman
Producent:
Svensk Filmindustri
Obsada:
Ingrid Thulin, Gunnel Lindblom, Jörgen Lindström
Czas trwania:
95 min.
Wydarzenie archiwalne
Opis

Bergman sięga do wnętrzności życia – emocji, lęków, samotności. W surowe ramy formy filmowej wkłada opowieść, w której głównymi bohaterami są dwie kobiety-siostry i dorastający chłopiec.

Anna i Ester maja zupełnie odmienne osobowości – Anna jest matką chłopca, młodszą siostrą, bardziej sensualną, świadomą swojego seksapilu. Ester jest starsza, bardziej dystyngowana, zachowawcza. Towarzyszy im dziesięcioletni Johan, w którym odnaleźć można alter ego samego reżysera. Bergman ukazuje ich w trakcie przerwanej podróży, nieprzewidzianego postoju w dusznym mieście o zagadkowej nazwie, w obcym kraju, w którym mieszkańcy posługują się nieznanym językiem. Akcja została sprowadzona do absolutnego minimum – nie wiemy, kim są bohaterowie, czym się zajmują; wiemy, że wracają do domu w Szwecji. Przyczyną ich postoju jest choroba Ester, która stanie się momentem granicznym dla całej trójki. Wszystkie zdarzenia rozgrywają się w ciągu jednej doby, głównie w pokojach i na korytarzu eleganckiego hotelu.

Bergman lokuje Annę, Ester i Johana, niczym w terrarium, w kilku niewielkich pomieszczeniach i przygląda się ich relacjom. Dzięki prowadzonej narracji widz staje się świadkiem narastającego konfliktu pomiędzy głównymi bohaterkami. Świadkiem dramatu rozgrywającego się pomiędzy siostrami jest chłopiec, który ukazany jest w szczególnym momencie dorastania – pomiędzy dzieciństwem a dojrzewaniem, odkrywaniem świata zarówno pod kątem emocjonalnym, jak i cielesnym. Koncertowe kreacje aktorskie Ingrid Thulin, Gunnel Lindblom i Jörgena Lindströma niezwykle sugestywnie oddają rozpaczliwą tęsknotę za wzajemną bliskością. Zdjęcia stałego operatora Bergmana – Svena Nykvista – pomagają w uchwyceniu ulotnych, pełnych napięcia spojrzeń bohaterów i drobnych gestów. Mało jest filmów w historii kina, które by tak sugestywnie ukazywały dojmującą pustkę, która pojawia się w miejsce braku uczucia, bliskości drugiego człowieka, ale szeroko rozumianej duchowości.

Tuż po francuskiej premierze „Milczenia” Bergman w rozmowie z dziennikarzem komentował: „Widzi pan, tutaj, w Szwecji, mamy wszystko. Albo raczej  żyjemy w złudzeniu, że mamy wszystko. Ale pośrodku tej pełni życia mamy wielką pustkę, utraconą iluzję Boga, czy jak to nazwać, mniejsza z tym, mamy potrzebę bezpieczeństwa duchowego (…). To tę pustkę i wszystko, co ludzie wymyślają, żeby ją zapełnić, opisuję w moich filmach…”.

Projekcję filmu poprzedzi wprowadzenie Mariusza Ciszewskiego (kino Kosmos).

 


Zwiastun
Fotosy