sala
Solaris
sala
Nostromo

Wakacje z Moniką / ENGLISH FRIENDLY /

Sommaren med Monika

Kraj, rok:
Szwecja, 1953
Gatunek:
Melodramat
Reżyseria:
Ingmar Bergman
Scenariusz:
Ingmar Bergman, Per Anders Fogelström
Producent:
Svensk Filmindustri
Obsada:
Harriet Andersson, Lars Ekborg
Czas trwania:
96 min.
Wydarzenie archiwalne
Opis



Historia nastolatków: Moniki i Harrego, którzy postanawiają uciec od szarej proletariackiej rzeczywistości. Film zrealizowany latem 1952 r. stał się manifestem rewolucji obyczajowej młodego pokolenia, wyrazem swobody intelektualnej i twórczej. Młodziutka aktorka, Harriet Andersson, wcielając się w postać Moniki, weszła do historii kina jako symbol anarchistycznego buntu i filmowego erotyzmu jednocześnie. Szczególny wyraz uznania złożył filmowi François Truffaut w „Czterystu batach” – sztandarowym dziele francuskiej Nowej Fali. Scena, w której bohaterowie po wyjściu z kina kradną zdjęcie z postacią Moniki jest wyrazem filmowego porozumienia dwóch wielkich artystów światowego kina, którzy na różne sposoby opowiadają historię o niepohamowanej potrzebie wolności, której nie da się zamknąć w opresyjne ramy społecznych konwenansów.

"Wakacje z Moniką” pewnie nie miałyby takiej siły, gdyby nie stała za tą opowieścią autentyczna fascynacja i uczucie łączące reżysera i dziewiętnastoletnią wówczas aktorką. Według prof. Tadeusza Szczepańskiego, wybitnego znawcy twórczości Bergmana: Wakacje z Moniką były nie tylko kroniką narodzin, rozwoju i śmierci uczucia i erotycznej fascynacji, ale przede wszystkim miłosnym portretem Harriet Andersson, ofiarowanym utalentowanej aktorce prze zakochanego w niej wówczas reżysera. (Tadeusz Szczepański, „Zwierciadło”, s. 144)

Czarno-biały świat sztokholmskiego proletariatu. Brudne ulice, ciasne mieszkania, podrzędne knajpy. Ciężka praca, narastające przygnębienie. Od tego wszystkiego postanawiają uciec młodzi kochankowie: Harry i Monika. Ukradzioną motorówką wyruszają na wakacje, w czasie których beztrosko podróżują od brzegu do brzegu, pływają, opalają się i cieszą swoimi ciałami. Snują też wizje wspólnego, oczywiście szczęśliwego życia. Konfrontacja ich marzeń z rzeczywistością przypomina zderzenie rozpędzonego samochodu z betonową ścianą. To wczesne dzieło mistrza Ingmara Bergmana początkowo zyskało rozgłos ze względu na obyczajową śmiałość. Z czasem doceniono je także za artystyczne walory. Najbardziej chwalił je Jean-Luc Godard, który w pochodzącej z 1958 roku recenzji napisał o nim, że jest dla współczesnego kina tym, czym Narodziny narodu były dla kina klasycznego. (autor: Piotr Mirski, źródło: Nowe Horyzonty)

Wydarzenie towarzyszące:

Wystawa poświęcona twórczości Ingmara Bermana. Wśród prezentowanych materiałów znajdzie się m.in. wideoesej prof. Tadeusza Szczepańskiego.

Wideoesej Bergman tworzy filmy stanowił element wystawy Zwierciadło Bergmana powstałej w Muzeum Kinematografii w Łodzi z okazji 10. rocznicy śmierci reżysera. Trzydziestominutowy film jest kuratorskim podsumowaniem całej ekspozycji poświęconej szwedzkiemu twórcy. Prof. Tadeusz Szczepański opowiada o kulisach warsztatu twórczego reżysera, jego podejściu do scenariusza, pracy z aktorem, współpracy z ulubionym operatorem Svenem Nykvistem oraz o 6 dekadach zawodowego rozwoju Bergmana.

Wystawa potrwa od 30 sierpnia do 26 września.

Zwiastun
Fotosy